ZOOMZOOM


Soms haalt de tijd mij in. Ik had mij voorgenomen in een volgend blogje iets te schrijven over de boeken die ik laatstelijk gelezen heb, boeken vergroten immers je wereld, maar ik heb mij de laatste dagen met zaken bezig gehouden waardoor er weer een hele nieuwe wereld voor mij is open gegaan.

Ik heb leren ZOOMEN.

Vorige week kreeg ik de vraag of ik mee wilde doen met een ZOOMmeeting van ons zangkoor. Het leek mij heel ingewikkeld, maar ik heb direct ja gezegd. Ik had mij al vaak afgevraagd, waar al die mensen de wijsheid vandaan hadden om met elkaar te vergaderen, om kinderen op afstand les te geven  enzovoort. Ik zou dit ook allemaal geleerd hebben als ik nog gewerkt had, maar nu bleef ik wat kennis en vaardigheden betreft van al deze nieuwe ontwikkelingen verstoken, dus ik was dolblij en dacht: "dit is mijn kans".

Met P. heb ik mijn eerste stapjes gezet. Hij is goed in het opzoeken van dingen en heeft enig research via google gedaan. We hebben de ZOOMapp geïnstalleerd en na enige tijd lukte het ons om via de twee tablets contact met elkaar te hebben.

2020-04/zoemp.jpg

                                     klik

De experimentele avondsessie met een paar leden van het zangkoor verliep voortreffelijk en de avond daarop hebben we met een flink aantal leden via een toegestuurde code van de host, zoals dat heet, ingelogd. Het was een hele gezellige meeting en leuk om elkaar na zo'n lange tijd weer te zien.

De volgende dag was ik nog steeds heel erg blij met het resultaat, maar.....dacht ik, als dit kan, dan zou het ook mogelijk moeten zijn om dit met de dames van mijn leesgroep te doen, alleen zal ik dan zelf het voortouw in handen moeten nemen om dit tot stand te brengen.

Ik ben met tablet, laptop en telefoon op mijn kamer gaan zitten en ik ben begonnen om het één en ander uit te zoeken.  Ik heb bij google wat woorden ingetypt en zo kwam ik bij een instructiefilmpje op Youtube terecht. Daar in werd stap voor voor stap uitgelegd wat ik moest doen. Nou ja, stap voor stap, soms werd er een klein stapje overgeslagen waardoor ik niet verder kwam, maar door keer op keer hetzelfde filmpje op de iPad af te spelen, raakte ik wat vertrouwd met de schermen en begon ik het één en ander uit te proberen en zowaar, na een paar uur was ik waar ik wezen wilde en kon ik de leesgroepdames uitnodigen voor een ZOOMmeeting  en voor diegenen die (ook) niet bekend zijn met ZOOM er een korte handleiding bij doen.

Ik kon wel juichen: Het is mij gelukt! en of er nu wel of geen meeting zou komen, met het resultaat, dat ik dit geheel zelfstandig had uitgevonden was ik heel heel blij. Met dank aan Gea van ons Wad'nkoor, want zij heeft mij door haar initiatief heel duidelijk geïnspireerd

Een aantal leesvrouwen hebben al gereageerd en binnenkort zal de eerste experimentele meeting zijn. Ik kijk er naar uit.

2020-04/zoomwad.jpg

                                               klik

hanscke | Zondag 19 April 2020 - 11:54 am | | Standaard | Negen reacties

TWEE GEZICHTEN

Pasen 2020 heeft voor mij vele gezichten. Nog niet eerder heb ik er zo bewust bij stil gestaan, dat naast de christelijke beleving van Pasen ook "nieuw leven" tot uitdrukking gebracht kan worden. Immers de bomen botten uit en er komen weer blaadjes aan de bomen, de vroege voorjaarsbloemen zoals de narcissen en de tulpen bloeien volop, de vele lammetjes dartelen in de weilanden, dit alles vertelt ons dat het "dode" jaargetij, de winter echt voorbij is. 

De intelligente lock down van nu beperkt ons in ons doen en laten, waardoor we niet vrij zijn om van dit alles volop te kunnen genieten. Dat is een ander gezicht van Pasen 2020.

Nog een ander gezicht van Pasen 2020. Sinds vrijdag krijgt P. de injecties die hij nodig heeft om de ziekte af te remmen. Helaas maken de bijwerkingen die gaandeweg zich aandienen het leven er niet prettiger op. De vraag aan de oncoloog, met wie dinsdag een telefonisch consult gepland staat, zal zeker moeten zijn of deze bijwerkingen op den duur gaan verdwijnen, want anders gaat de diarree die zich veelvuldig aandient, het gewone leven danig verstoren. Dan zal het bijna niet mogelijk zijn om zo maar een leuk fietstochtje te doen, zoals afgelopen zaterdagmiddag gelukkig nog wel kon.

En dat brengt mij naar nog een ander gezicht. Het weer kent dit paasweekend twee gezichten. Was het zaterdag en zondag schitterend weer, vandaag, tweede paasdag is het ronduit koud.

Ik ben blij, dat wij zaterdagmiddag de fietsen gepakt hebben en onszelf getrakteerd hebben op een mooi fietsrondje. Dit keer niet over smalle fietspaden waar je elkaar bijna niet kunt passeren, maar we hebben gekozen voor de B weggetjes. Behalve op het fietspad naar Dokkum, hebben we weinig mensen gezien. Ons doel was Holwerd.

Vorig jaar in de nazomer hadden we daar op de dijk kennis gemaakt met de "dikke dame". We wisten toen al dat deze dame er een vriendinnetje bij zou krijgen en dat wilden we graag zien.

We zijn daar ruim een half uur geweest. Een eindje verderop zat een Engels sprekende familie in het gras wat te verpozen en zijn er in dat half uur nog twee echtparen langsgekomen om ook deze dames te bewonderen, dus echt druk was het daar dus niet. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik die middag meer dan genoten heb.

Het is een Pasen geworden die ik om meerdere redenen niet zo snel zal vergeten. Soms zou je even in de toekomst willen kijken om te zien hoe het volgend jaar met Pasen zal zijn.......

2020-04/holwerderdamesp_1.jpg

                                      KLIK

hanscke | Maandag 13 April 2020 - 4:16 pm | | Standaard | Zes reacties

MAAND OF MAAN


Wat leek een maand wachten lang. Pas op 7 april was er weer een afspraak met mevrouw de oncoloog. Op grond van de uitslagen van allerlei onderzoeken bij P. zou er dan een voorstel zijn om de ziekte, de Neuro Endocriene Tumor (NETkanker) af te remmen. 

Het bezoek aan het UMCG is niet doorgegaan, maar er was wel een telefonisch consult. Er waren 2 mogelijkheden, waarvan we, P. en ik waren het daar heel snel over eens, de tabletten met de kans op veel bijwerkingen niet zagen zitten. Zeker omdat het ook longklachten kan geven, gelijkend op de verschijnselen die het coronavirus kan veroorzaken. Blijft de tweede mogelijkheid van de injecties over.

Omdat het er vorig jaar op leek dat P. hiervoor allergisch is, omdat hij er nogal heftig op reageerde, moest er nu wel een ander plan van aanpak komen. Besloten is, dat er begonnen gaat worden met 1 spuitje per dag in plaats van drie. Mogelijk is er een gewenningsperiode nodig om het lichaam van P. vertrouwd te maken met het spul wat ingespoten wordt.

Vanmiddag heb ik de eerste injectie toegediend. P. heeft er voor gekozen om mij dit eerst te laten doen in plaats dat hij het zelf doet. Uiteindelijk heb ik vroeger als verpleegkundige leren spuiten. Echt leuk vind ik het niet, maar vorig jaar na de operatie heb ik hem ook al ruim een maand de injecties tegen trombose gegeven.

We gaan zien hoe het komt. Voorlopig voelt P. zich goed en heeft hij weinig klachten. Als door middel van deze injecties dit nog een aantal jaren zo kan blijven, dan zou dat heel fijn zijn.

Achteraf hebben we de tijd van al weer een hele maand moeten wachten, voordat er eens iets gebeurt, niet als lang ervaren, maar dit komt mede door de vele ongewone dingen waar in deze tijd iedereen mee te maken heeft.

Het was in de nacht van 7 april ook supermaan. Op 4 maart was er ook al een supermaan. Ik weet dat ik toen heel lang met een zwaar gemoed heb staan kijken. Nu, ruim een maand later, was er weer een supermaan. Natuurlijk heb ik nog wel zorgen, maar daarnaast kan ik gelukkig ook weer genieten van al het mooie wat er om mij heen gebeurt. Zelfs als ik 's morgens om half zeven even niet kan slapen en dan de supermaan naar achter de horizon zie verdwijnen. Zo mooi!!!!!!!!!!!!!!!!

2020-04/supermaanp.jpg

hanscke | Vrijdag 10 April 2020 - 8:47 pm | | Standaard | Zes reacties

NET


Stukje bij beetje kan ik een beetje lijn brengen in hetgeen wat er allemaal gaande is. Nog net voor de coronacrisis, het was al een beetje gaande, een hand geven mocht toen al niet meer, waren we in het UMCG bij de oncoloog, dit omdat er toch al weer uitzaaiingen van de NET (Neuro Endocriene Tumor) kanker te zien waren op de petscan. 

Zij stelde toen voor om eerst een paar onderzoeken te doen om definitief vast te stellen, dat het echt met de NET kanker te maken had. Er zou een biopsie in de hals genomen worden. Een week voor de geplande datum is dit gecanceld, omdat de radioloog de ingreep te riskant vond, dus niet vanwege de corona. Wanneer er een cel met daarin een hormoon geraakt zou worden kon de hele hormoonhuishouding, inclusief hartslag en ademhaling op tilt gaan. Niet doen dus en maar aannemen dat het inderdaad om een uitzaaiing van de Netkanker gaat.

Ook was er enige activiteit van de prostaat waar te nemen, dus er werd ook een bezoek aan de uroloog ingepland. Dit zou afgelopen donderdag plaats hebben moeten vinden, maar dit is wel gecanceld vanwege de corona. Op grond van een bloedonderzoek, dit kon dichtbij in Dokkum gebeuren en doorgestuurd worden naar het UMCG, heeft de uroloog echter wel vast kunnen stellen dat er geen sprake is van prostaatkanker. Dit is in een telefonisch consult meegedeeld. Na alle tegenvallers zijn we met deze uitslag toch wel wat opgelucht.

En nu is het wachten op 7 april, dan stond er weer een bezoek aan de oncoloog gepland, maar ook dit is omgezet in een telefonisch consult. Op tien maart heb ik in een blogje vermeld, dat we best wel opzagen tegen de onzekerheid en de periode van afwachten.

Nu met alle perikelen rond het coronavirus beleef ik zo'n periode toch heel anders. Ook dat grijpt mij aan en moet ik het naast de ziekte van P. ook een plek geven. Al breiend heb ik in de loop van de tijd mijn gevoel zo vertaald: eerst staat de binnenwereld op de kop, P. is ziek, dat is onomkeerbaar, beter wordt hij niet meer, maar er is met inzet van remmende medicatie, mogelijk injecties, nog wel enig perspectief en toen de uitbraak van het coronavirus steeds heftiger vormen aannam had ik het gevoel dat ook de buitenwereld op zijn kop was gaan staan.

Rustig blijven en bij de dag leven is mijn opstelling geworden en hiermee merk ik dat ik weer in balans kom en beide zaken in de juiste proporties kan zien. En dan helpt het als er iets, in dit geval de sjaal, afkomt. Het is niet een makkelijke tijd voor ons, maar dat geldt nu voor ons allemaal. Een klein beetje extra zorg heb ik wel, we zullen ons uiterste best moeten doen om het virus buiten de deur te houden, want ook al denk ik dat P. nog wel een goede conditie heeft gezien de vele werkzaamheden die hij in de tuin verricht heeft, hij behoort wel tot de kwetsbare groep.

Op 7 april gaan we hopenlijk horen wat het behandelplan zal gaan worden. Normaliter zou ik nogal moeite gehad hebben om mijzelf zodanig op slot te zetten om niet voortijdig plannen te gaan maken. Dat is nu niet aan de orde. Ik zou heel zachtjes zijn gaan dromen van de mogelijkheid om net als vorig jaar met mooi weer een aantal dagen met de caravan weg te gaan richting de bloemenpracht. Daar kan nu dus helemaal geen sprake van zijn.

We moeten wachten op betere tijden en er op vertrouwen dat die gaan komen.

2020-04/netp.jpg

                                            KLIK

hanscke | Woensdag 01 April 2020 - 8:35 pm | | Standaard | Vijf reacties

CROCS


Daar zijn ze, de nieuwe crocs. Oh, ik weet heus wel dat ik van heel veel mensen hiervoor de handen niet op elkaar krijg, omdat dit schoeisel als A F S C H U W E L IJ K gekwalificeerd wordt. Dat is in elf jaar niet veranderd. Het is vandaag exact elf jaar geleden, dat ik mijn eerste paar crocs aangeschaft heb. We waren toen een dag in Amsterdam en voordat we naar zoonlief gingen liepen we door de Kalverstraat en werd ik helemaal blij van een vrolijk ogende etalage volgestapeld met kleurige crocs. Ook al had ik eerst gezegd, dat ik ze foeilelijk vond, ik kon de verleiding niet weerstaan om toch zo'n vrolijk paar aan te schaffen.

Ik heb nooit spijt gehad dat ik ze gekocht heb en er altijd heel veel plezier van gehad. Niet dat ik ze nu uren per dag aan heb, maar soms 's morgens even, of na een lange wandeltocht, of 's avonds als ik koude voeten heb, lekker met een paar sokken aan, en ook als ik in de tuinkleren van boven naar beneden ga en dan in de garage de laarzen aandoe maar ook voor op de camping is het heerlijk schoeisel. Ook dan beperk ik het tot de eerste paar uren van de dag, eerst naar de douchegelegenheid, maar na het ontbijt, wanneer ik dan nog even op en neer naar het toiletgebouw ben geweest om mijn tanden te poetsen, verwissel ik de crocs voor gewone schoenen.

Deze week begon de rechtercroc een mankement te vertonen. Eén van de klinknagels met het logo brak doormidden, waar door het hengseltje voor de hak, wat ik overigens nooit gebruik, op de wreef niet op zijn plaats bleef zitten waardoor de stevigheid wat minder was.

Ik ben maar eens op het internet gaan speuren, en ja het is nog steeds mogelijk om crocs aan te schaffen. Dat heb ik dus gedaan en gisteren zijn ze netjes thuis bezorgd. Het was alleen even moeilijk om de juiste maat te bepalen, want er is die jaren toch iets veranderd. Kwamen ze elf jaar geleden uit China, nu is Bosnië het land waar ze vandaan komen. Dit heeft kennelijk konsekwenties voor de maten gehad, want mijn oude crocs hadden de maat 5 en wijdte 7 en deze crocs hebben maat 38/39 en 8 breed.

Achteraf had ik nog wel een poosje kunnen wachten met het bestellen, want met een touwtje heb ik het euvel keurig op kunnen lossen.

Ach, het maakt verder niet uit, ik ben er blij mee. Als ik hier weer 11 jaar plezier van heb is 27,89 euro toch echt geen weggegooid geld. Ze zijn in die elf jaar dus in prijs gedaald, het eerste paar kostte meen ik 39,95. Moet ik er wel bijvertellen, dat dit een aanbieding was, want wilde ik een andere kleur, dan was de prijs hoger. Maar zeg nu zelf deze kleur, cantaloupe is toch alleraardigst?

2020-03/crocsp.jpg

                                 klik

hanscke | Zaterdag 28 Maart 2020 - 5:06 pm | | Standaard | Vijf reacties

TIJDVERMAAK

LEZEN


Netzoals zoveel andere mensen besteed ik in deze weken ook meer tijd aan lezen dan normaliter het geval is. Nog net voordat de bibliotheken sloten was ik er geweest, a. om het te lezen boek voor de leesclub te reserveren en b. om een aantal andere boeken te lenen. Mijn oog viel bij het uitzoeken op een boek van Wim Duijst, gewoon omdat het naast een ander boek van hem stond waarop de klederdracht van Bunschoten te zien is.  Dat boek, "de engel van Spakenburg" had ik al gelezen, puur uit nieuwsgierigheid, omdat ik een jaar in Bunschoten gewoond heb en het was alleraardigst om dit te lezen. Daarna heb ik ook de "de man uit de krant" van hem gelezen. Nu zag ik het betrekkelijk nieuwe boek uit 2018: "het verzwegen kind", dus dat moest ook gelezen worden.

Het verhaal is nogal gruwelijk, gaat over incest en alle gevolgen van dien en speelt zich meestentijds af in de jaren vijftig, dus ver voor 1971/1972 toen ik er gewoond heb. Maar toen ik in de beschrijvingen mijn eigen steeg herkende, kon ik het niet laten om via google earth nog eens naar die plek te gaan. Op de foto hieronder is goed te zien, bij het vierkantje de eerste brievenbus, waar ik woonde. Het pand was toen nog niet wit. Het was een heel vreemd pand, opgedeeld in een aantal wooneenheden. De buren die de ingang naast ons hadden, woonden als het ware rondom ons heen en hadden ook een kamer met het uitzicht op de Dorpsstraat.

In 1971 was er een schaarste aan woonruimte en mijn toenmalige echtgenoot en ik waren maar wat blij, dat we een plekje gevonden hadden. In dat jaar is dochterlief geboren. Ik kan mij nog heel goed herinneren, dat er in onze woonkamer wel daglicht binnenkwam, maar dat ik amper de lucht kon zien. Het enige uitzicht wat ik had was de blinde muur en zo af en toe een voorbijfietsende buuf in klederdracht die niets met "importmensen" te maken wilde hebben. Ach ja, lang vervlogen tijden, bijna vijftig jaar geleden.....

En toch deed het me wat toen ik dit zo in een boek tegenkwam. De kerk, die ik net niet kon zien, maar waar ik toen op zondag een paar keer heen ben geweest, omdat ik toen nog kerks was, maar waar het zingen van alleen maar hele en misschien halve noten geen aanmoediging was om er vaker naar toe te gaan. Ook de bevolking was niet echt vriendelijk te noemen. Nadat toenmalige echtgenoot en ik geslaagd waren voor het Staatsdiploma Ziekenverpleging B(psychiatrie) zijn we naar Kampen verhuisd. Hier ging H. verder met de aansluitende opleiding ziekenverpleging A. en kregen we via het ziekenhuis een ruime flat aangeboden, weliswaar zes hoog, maar het was toen toch een hele verbetering.

Met dit blog sluit ik dit boek en ga ik weer verder met waar ik gebleven was. Het volgende boek wat ik ga lezen is De nachtstemmer van Maarten 't Hart. Eens kijken wat mij dat gaat brengen.

 

2020-03/bunschotensteegp.jpg

                         KLIK

hanscke | Donderdag 26 Maart 2020 - 12:12 pm | | Standaard | Vier reacties

KLEURIG


Vroeger, toen we nog we nog gewoon konden gaan en staan waar we wilden, zijn we naar museum More in Gorssel geweest. Daar heb ik een kleurboek gekocht met allemaal inkleurplaten van beroemde schilderijen zoals: De Schreeuw van Evard Munch en de Kus van Gustav Klimt, maar ook werk van Salvador Dali, Paul Klee en Wasili Kandisky. Na heel lang aarzelen ben ik in januari begonnen met het inkleuren van Dimanche d'été à la Grande Jatte van Georges-Pierre Seurat.

Ik vond de kleuren zo lekker fris en ik schatte in, dat dit mij misschien wel zou gaan lukken, omdat deze plaat mij enigszins behapbaar leek. Moedig ben ik er aan begonnen, maar al snel werd het mij duidelijk, dat het een hele klus zou worden. Het was niet een kwestie van een kleurtje uit de vele kleuren kiezen, nee, het werd veel meer een zoektocht en experimenteren met heel veel kleuren tezamen om enigszins bij de gewilde kleur te komen.

Op een gegeven moment kwam ik op het idee om via de tablet eens te zoeken naar een iets groter voorbeeld, waar ik wat meer houvast aan zou hebben. Dat heb ik gevonden. En zo heb ik uren zitten kleuren en ik moet zeggen, dat ik zelf wel tevreden ben over het resultaat. Dat wil wel wat zeggen, want ik ben niet zo gauw tevreden als ik zelf iets doe.

Ik ben er bijna drie maand mee bezig geweest, want na anderhalf à twee uur kleuren ben ik het wel zat en stop ik er mee, maar dan is er vaak niet meer dan een tiende van het geheel of nog minder,  ingekleurd. Toen ik het aan een toevallige bezoeker, toen dit nog heel gewoon was,  liet zien, was het commentaar: mooi tussen de lijntjes!, maar dat is het natuurlijk niet. Het mengen om tot de juiste kleur te komen is echt steeds maar weer experimenteren geweest. Gelukkig had ik iets ervaring opgedaan met het kleuren van mandela's.

Of ik nu direct weer aan een andere plaat begin weet ik nog niet. Er liggen nog zo veel andere klussen die ik in deze tijd af wil maken. Misschien, als ik genoeg van het achterstallige weggewerkt heb, begin ik aan een nieuwe plaat.

2020-03/kekleurdp.jpg

                         klik

hanscke | Dinsdag 24 Maart 2020 - 12:18 pm | | Standaard | Vijf reacties

INZICHT GROEIT


In de laatste reactie op mijn vorig blogje wordt de term voortschrijdend inzicht gebruikt en ik denk dat dit maar al te waar is. Mijn boosheid op Mark Rutte is al lang voorbij, want ook ik ben gaan inzien dat een totale lockdown niet de beste maatregel is. Zeker niet nadat ik vanmorgen  op het liveblog corona het hele interview met de baas van het RIVM, Jaap van Dissel heb gelezen.

Het heeft mij goed gedaan om te lezen dat hij nu zelf aanhaalt dat hij, namens het RIVM, eind januari melding heeft gedaan dat de kans klein was dat het coronavirus naar Nederland zou komen en dat de ziekte niet makkelijk van mens tot mens overdraagbaar leek. Het feit, dat hij dit zelf aanhaalt, nu blijkt dat de situatie geheel anders is, wekt bij mij vertrouwen. Toegeven dat er, en dat heeft hij natuurlijk niet alleen gedaan maar met bijvoorbeeld de WHO, maar toegeven dat de beoordelingen van de scenario's die het meest waarschijnlijk geacht werden niet gegaan zijn zoals zij gedacht hadden, vind ik prettig en getuigt van eerlijkheid. En die eerlijkheid is voor mij een basis om in de toekomst weer vertrouwen in zijn adviezen te hebben.

Uit dit interview heb ik ook wel begrepen, dat we in een situatie zijn beland die waarschijnlijk veel langer gaat duren dan de drie weken die vorige week is ingegaan. Na 6 april zal er waarschijnlijk geen sprake van zijn, dat we weer met ons gewone leven verder kunnen gaan. 

De prachtige lente zal dit jaar grotendeels aan ons voorbij gaan zonder dat we daar intens van kunnen genieten en ook de zomer zal naar mijn idee wel heel anders gaan verlopen dan dat we normaliter gewend zijn.

Dit alles vind ik een grote opgave om onder ogen te moeten zien, dat deze situatie niet in drie weken voorbij zal zijn, maar dat het tijden zal gaan duren. En dan heb ik het nog niet eens over de ontwrichting die gaat ontstaan, omdat vele bedrijven moeten sluiten waardoor heel veel mensen geen werk meer zullen hebben en daardoor hun inkomen zien veranderen.

We zijn met zijn allen en ik denk dat we de moed er in moeten houden, maar makkelijk zal het niet zijn.

2020-03/inzichtelijkpe.jpg

                           klik

hanscke | Zondag 22 Maart 2020 - 2:55 pm | | Standaard | Zeven reacties