Meestal verlang ik in de vakantie naar uitbundig zonnig weer, maar de laatste week is het weer voornamelijk grijs en dat past helemaal bij mijn gemoedstoestand. Op de enige uitzonderlijke zonnige dag is gebleken dat ons hondenvriendje ernstig ziek is. In de eerste dagen liet hij overduidelijk merken geen zin te hebben om met ons mee te gaan. Wij dachten eerst dat Sjors zich aan zijn leeftijd ging aanpassen, zestien jaar is ook niet nix. Omdat hij toch niet graag in de hondenkar zit, trokken we er maar alleen op uit. Omdat de zon toch niet schijnt wordt het niet echt heet in de caravan, zodat het wel verantwoord is om hem een paar uurtjes alleen te laten. Hij vond het ook niet erg, want hij stond niet zo als gebruikelijk was bij de deur van: Ik ging toch wel mee he? nee hij gaf er de voorkeur aan om lekker te blijven slapen totdat…. Op een middag bleek het helemaal mis te zijn. We zaten wat lui en loom te lezen en ondertussen wilde Sjors een ander plekje om te gaan liggen wilde gaan zoeken. Maar dat ging niet zo goed. Het lopen ging niet echt lekker en hij rilde en beefde. De volgende dag zijn we naar de dierenarts gegaan. Deze heeft een bloedmonster afgenomen en daaruit is af te leiden dat Sjors ernstig ziek is. Vooral de lever functioneert niet meer naar behoren. Daarom is hij ook zo moe. Hoewel hier weinig tegen te doen is heeft hij wel wat medicatie gekregen. Hij knapt wel wat op maar we kunnen niet echt meer iets met hem ondernemen. Niet wandelen, maar ook niet fietsen. Dat hobbelt veel te veel. In de auto ligt hij redelijk comfortabel, mits hij er wel in- en uitgedragen wordt.

En zo zijn we wat meer aan de thuishaven gekluisterd. We kunnen wel eens even weg, maar geen hele dag. En zo lang de zon niet schijnt kunnen we ook nog wel even iets bekijken, We zijn nogal beperkt in onze mogelijkheden maar dat is nog niet eens zo erg, Het is zo anders zonder een Sjors in onze kielzog. Ik weet het, hij is er nog, maar toch is hij er ook al een klein beetje niet meer en heel erg lang heeft hij niet meer te gaan. Een paar maanden, een paar weken,? Wie zal het zeggen?

Sjors heeft geen pijn en we kunnen hem hier ook goed verzorgen. Daarom kiezen we er ook voor om hier te blijven en niet voortijdig naar huis te gaan. Verdrietig staar ik wat naar de einder. Het leven is eindig, maar het leven gaat ook door. klik

hanscke Donderdag 28 Juli 2011 - 11:44 am | | Standaard

vier reacties

Sjoerd

Dat is minder, na 16 jaar is het toch echt een lid van de familie geworden. Sterkte ermee.

Sjoerd, (E-mail ) (URL) - 28-07-’11 12:25
Hanny

Ook al weet je dat de tijd van afscheid nemen eraan komt, aan die gedachte zul je nooit wennen. Heel veel sterkte. Ik hoop dat jullie desondanks toch goede dagen hebben.

Hanny, (E-mail ) (URL) - 28-07-’11 13:46
Bertie

Ocharme, die Sjors.
Een huisdier is vaak net even wat meer dan gewoon-een-hond-of-poes, het is bijna een gezinslid.
Fijn dat hij goed verzorgd wordt, ik voel met hem mee en met jullie natuurlijk ook.

Bertie, (URL) - 28-07-’11 19:41
Marjolijn

Ach arme Sjors, hoop dat jullie toch ook nog kunnen genieten, naast alle zorgen.

Marjolijn, (E-mail ) (URL) - 29-07-’11 05:34
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.