WERKKLEDIJ.


Al ben je nog dan nog maar net drie jaar geworden, je hebt zo wel je eigen herinneringen. Je weet nog heel goed, misschien mede door de foto's, dat je vorig jaar in de vakantie bij opa en oma bent geweest en vanaf de eerste dag, dat de schoolvakanties in het westen van het land zijn begonnen, stel je steeds de vraag, wanneer gaan we nu? En eindelijk is het dan zover. Dit jaar mag de rose loopfiets mee en deze wordt tegen de prinsessenstoel geparkeerd, want eigenlijk heb je die niet meer nodig omdat je toch op een grote mensenstoel zit.   Gelukkig is het de tweede dag droog en kan er in de tuin volop "gefietst" worden. Maar dan opeens heb je niet zoveel zin meer in fietsen en ga je rondjes lopen. Ik heb deze dagen weer heel wat geleerd van mijn driejarig peuterkleinkind. Het is teveel om op te noemen, maar Ã©Ã©n uitspraak wil ik u niet onthouden. "En" vroeg opa aan de kleine meid, "ga je morgen met mij mee naar kantoor? Dan kun je me mooi helpen. "Nee, opa," was haar antwoord, "dat kan niet, ik heb mijn werkkleding niet bij me." Ik was even verbaasd. Wat bedoelde ze nu toch? Bij werkkleding denk ik al gauw aan oude kleren of een overall of iets dergelijks, maar Rixte bedoelde, dat ze haar "colbertje" niet bij zich had. Als haar papa naar het werk gaat, zit hij altijd keurig in het pak. Het duurde bij mij heel even voor het kwartje viel.. 

Ook dit jaar waren het net als vorig jaar hele leuke dagen en natuurlijk was het weer veel te kort, maar een ieder van ons zal er weer met heel veel plezier aan terug denken. In zo'n zomervakantie is er toch net iets meer rust en tijd dan op de andere momenten dat we elkaar zien. Al kletsend, want haar mondje staat geen moment stil, heeft ze met haar keine vingertjes voor iedereen een kralenketting gemaakt en ik stond versteld van haar inzicht. Mama kreeg een hele lange, ik kreeg er Ã©Ã©n met alleen maar Jip en Janneke kralen en opa kreeg een korte ketting van alleen maar ronde kraaltjes. Over inzicht gesproken en over kleurkennis. Blauw geel of rose, elke kleur kan benoemd worden. Iedere keer ben ik weer verbaasd hoe snel de ontwikkeling van een kind gaat. Als oma zie ik dat nu veel beter dan toen mijn kinderen klein waren. Ach, een jaar is zomaar voorbij.

hanscke Vrijdag 15 Augustus 2008 - 9:55 pm | | Familie

acht reacties

Me!

Die krakken van mij willen nog niet aan kinderen… Maar wie weet, ze zijn nog wat jong.

Me!, (E-mail ) (URL) - 15-08-’08 22:46
marjolijn

Zo is het toch een feest om oma te mogen zijn.
Fijn weekend he!

marjolijn, (URL) - 16-08-’08 05:42
Madammeke

Wat een schatje is ze. Ik herken zoveel in je verhaal…

Madammeke, (URL) - 16-08-’08 10:27
Redstar

Die herinnering aan de driejarig leeftijd verdwijnt weer op latere leeftijd. Best vreemd als je weet dat ze opgeslagen worden in het geheugen van het brein..

Redstar, (E-mail ) (URL) - 16-08-’08 11:49
Renesmurf

Ik maak het allemaal mee van dichtbij mijn mijn nichtje, dat gaat snel en is erg leuk.
Als je vreemde kinderen hebt, die zie je niet zo vaak, dan lijkt het nog sneller te gaan.

Renesmurf, (URL) - 16-08-’08 15:08
mikelodeon

Wat leuk dat je ons zo even meeneemt en mee laat genieten va jouw kleinkind :-)

mikelodeon, (E-mail ) (URL) - 16-08-’08 18:16
Kwebbel

Grappige opmerking van de werkkleding. Mooie kinderlogica :-)

Kwebbel, (E-mail ) (URL) - 16-08-’08 21:10
roosnans

Wat een prachtige momenten en wat een schitterende uitspraak over opa’s werkkleding. Dat nadenken gaat al behoorlijk diep! grinnik…
grtz

roosnans, (E-mail ) (URL) - 17-08-’08 11:03
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.