VOSSENSTREEK


Het lijkt er op dat deze zomer anders dan anders verloopt. Vraag me niet hoe dat komt, want ik weet het niet. Misschien wel mede door de dreigingen die steeds maar weer in de lucht hangen. Van de berichten over de verscherpte controle op Schiphol word ik niet echt heel blij.

Ook het weer speelt een wat merkwaardige rol. Elke morgen heeft de dag moeite om op gang te komen. 's Morgens is het veelal geen buitenweer, maar 's middags knapt het dan op en zo rond drie uur kan dan de conclusie getrokken worden, dat het toch weer buitenzitweer is geworden. Niet helemaal het weertype waar ik echt van houd. Het maakt mij wat onrustig, ik houd meer van het weertype mooi weer en lange dagen en dan een flink aantal dagen achter elkaar. Dan kan ik mij daar op instellen.

Dat ik mij in het weer vergist had bleek afgelopen zondag. We hadden gepland dat we dicht bij huis een wandeltocht zouden maken. Onder de term "Groene Wissels" staan vele wandeltochten beschreven en zijn zo van het internet af te plukken. Ooit hadden we deze tocht al eens gelopen en het had mij toen verbaasd, dat we zoveel door het bos liepen. Een flinterdun bos, dat dan wel, maar toch. 

Het had 's morgens even geregend, maar om 11 uur was het droog en even later besloten wij te vertrekken. Het eerste stuk van de route ging door het open land, gelukkig maar, want toen we bij het geboomte aankwamen bleken deze nog niet helemaal uitgedrupt te zijn. Maar dat was niet het enige. Ik had het idee, dat het hier, tijdens onze vakantie erg droog was geweest, de rozen in onze rozenperken waren immers verdroogd, dus ik was verbijsterd, dat de bospaden hier en daar bijna onbegaanbaar waren door de vele modderpartijen. Het was echt uitkijken om niet onderuit te gaan in zo'n glibberpartij.

Misschien letten we daardoor niet zo goed op, want opeens waren de jongens uit het zicht verdwenen. Na het commando: Naam van de hond en kom voor! gegeven te hebben kwam nummer één in grote vaart en heel trots zich melden, maar wel met een dode vogel, dachten wij, in zijn bek. Een beetje moeizaam, maar toch zoals een goede jachthond betaamt, gaf hij zijn prooi aan de baas. P. nam de buit in ontvangst en plaatste het beest zonder kop op een tak in een boom, zodat Iemand dit niet opnieuw zou kunnen pakken. Nog geen tel later kwam Hessel met een zelfde soort prooi, ook een vogel zonder kop. Eigenlijk had ik, als baas van Hessel de prooi moeten aanpakken, maar dat zag ik niet zo zitten. Ik heb het P. laten doen. Dit verhaal heeft zich nog een keer herhaald. Vier dode vogels zonder kop werden ons gebracht!

We hebben de jongens maar aangelijnd, want dit vonden wij toch niet echt aangenaam. Een honderd meter verderop fladderden plotseling een paar kleine kippen op in het struikgewas. Iemand had hier grote belangstelling voor......

Het waren dus dode kippen zonder kop die de honden hadden geapporteerd en voort glibberend met de jongens aangelijnd werd het mij allengs wat duidelijker. Waarschijnlijk het werk van een vos. Vossen staan er om bekend dat zij zoveel mogelijk prooien doden zonder zich daar aan te goed te doen. Hele kippenfamilies vinden soms op deze manier de dood zonder verorberd te worden.

Ik was blij, toen we eindelijk het glibberbos konden verlaten. Echt vrolijk werd ik hier niet van. Dat was anders dan toen we eens op een andere tocht, het was toen warm en echt schitterend weer, oog in oog kwamen te staan met een vos. Toen vond ik het een prachtig dier en vond ik het maar wat jammer dat het dier zo snel voor ons op de loop ging.

Waarschijnlijk ga ik deze tocht niet nog een keer lopen, want hoe mooi de herinneringen aan de eerste keer ook waren, deze zijn nu toch wat vertroebeld door de recente gebeurtenissen. Echt mooie herinneringen houd ik hier niet aan over. Het blijft natuurlijk wel een heel apart verhaal, maar ik heb toch meer met verhalen die iets lieflijker zijn. .  

2016-08/zomerpretp.jpg

                                  klik

hanscke Maandag 01 Augustus 2016 - 9:32 pm | | Standaard
Gebruikte Tags: ,

zeven reacties

Jeanne

Zo zie je weer, dat de natuur heel mooi, maar ook heel wreed kan zijn.

Jeanne, (URL) - 01-08-’16 23:55
Sjoerd

Vossen zijn inderdaad wrede beesten in dat opzicht, wel een memorabele toch p zo’n manier.

Sjoerd, (URL) - 02-08-’16 07:51
Sjoerd

“tocht op” dacht ik getypt te hebben….

Sjoerd, (URL) - 02-08-’16 07:52
Mirjam Kakelbont

Ik krijg het heen-en-weer van het weer. Nooit eens gewoon een droge dag. Altijd kans op een bui, of hier en daar. Wat resulteert in hier en weinig daar.
Heel sneu voor de kippen. Jammer dat vossen blijven doden terwijl ze niet doden om te eten.

Mirjam Kakelbont, (URL) - 02-08-’16 14:40
Marjolijn

De natuur heeft zijn mooie kanten, maar ook zoals de natuur kan zijn, wreed.

Marjolijn, (URL) - 02-08-’16 17:27
Rietepietz

Dt snap ik helemaal,…bbrrr…!

Rietepietz, (URL) - 02-08-’16 18:24
ria

Het is ook nooit goed! Zorgen ze zelf eens voor een lekker maaltje ben je nit eens blij ;-)

ria, (URL) - 03-08-’16 10:55
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.