LES VOOR KERST


Haastig loop ik door de school, op weg naar het klaslokaal waar ik mijn laatste les van dit jaar moet geven. Bij het lokaal aangekomen hoor ik al een groot rumoer. De grootste belhamel hoor ik roepen: nee die niet, die andere is veel joliger. Terwijl ik de deur open doe komt mij een boegeroep tegemoet. Het is redelijk donker in het lokaal, de beamer staat aan en als één man wordt er naar het scherm gekeken. "U bent te vroeg, we wilden u met een mooi kerstlied verwelkomen"' zegt degene die achter het toetsenbord zit. "Kunt u niet even weggaan en opnieuw binnenkomen?"

Ik aarzel even, leg mijn spullen op mijn tafel en ik besluit om maar aan het verzoek te voldoen. Gezien de commotie en de hilariteit had men waarschijnlijk een heel ander muziekje in gedachten, maar als ik voor de tweede maal binnenkom zie en hoor ik Chris Rea bezig met zijn 'driving home'.

Ik laat het maar even gebeuren. Sommige leerlingen blèren uit volle borst mee, maar als ik beleefd doch dringend wordt verzocht ook mee te gaan zingen vraag ik of de vertoning gestopt kan worden. Ik leg uit dat ik niet helemaal in stemming ben om met hen mee te doen en vertel hen wat mij deze week nogal bezighoudt. En zie daar, men toont begrip.  De beamer gaat uit, het licht gaat aan en ik begin de les.

Na ruim een half uur wordt het erg onrustig en besluit ik dat ze voorlopig wel even genoeg weten over de vier te onderscheiden fasen bij de ziekte van Alzheimer. Wanneer ik vraag wie van hen er met de kerst moet werken worden er verschillende vingers opgestoken. De één is erg nieuwsgierig naar hoe het zal zijn om dit jaar vanwege de stage de kerst zo anders te moeten vieren terwijl een ander het helemaal niet leuk vindt en nu al weet dat ze met oudejaarsavond toch echt wel gaat drinken.

Wanneer ze even later opgelucht het lokaal verlaten wordt mij door verschillende leerlingen naast een 'sterkte toch ook menig maal 'fijne kerst' toegewenst.

Ik blijf nog even achter mijn tafeltje zitten. Ik vraag mij af of ik in andere omstandigheden wel mee had kunnen doen met deze joligheid. Zo af en toe bekruipt mij het gevoel dat ik toch echt te oud wordt voor deze leeftijdsgroep. Zij zijn jong en en zijn helemaal vol van de komende feestdagen. Zij raken steeds meer bewust van hun eigen rol in dit gebeuren en gaan hier volledig in op. Het nieuwe jurkje, het uitgaan, voor het eerst bij het vriendje thuis eten, allemaal zaken die hen volledig in beslag nemen.

Moet ik ze dan als een oude tante gaan vertellen dat er ook mensen zijn (zoals ik) die door de jaren heen helemaal niet zo gecharmeerd meer zijn van dat kerstgebeuren en het maar een opgeklopt gedoe vinden?

Ik sta op om terug naar mijn bureau te gaan. Dit is nog niet mijn laatste kerst met leerlingen, maar het eind komt gaandeweg wel in zicht. Zo langzamerhand begin ik wel uit te kijken naar het einde van mijn carrière. Het kost mij steeds meer moeite om met mijn leerlingen op één lijn te komen.

2011-12/kerstles.jpg

                                                       (klik)



  

hanscke Zondag 25 December 2011 - 2:29 pm | | Standaard

zeven reacties

Marjolijn

Ik geloof het dat het soms erg moeilijk is.
Kijk vooral naar de dingen die goed gaan, want die zullen er ook meer dan zijn.
De moeizame voel je harder en blijven langer hangen.
Maar voor nu fijne kerstdagen en geniet van de kerstvakantie, helpt vast om de accu weer op te laden.

Marjolijn, (E-mail ) (URL) - 25-12-’11 17:55
Sjoerd

Ze kunnen zeggen wat ze willen, maar de leeftijd gaat toch steeds meer meespelen. Ik ben weliswaar nog jong(58), maar af en toe snap ik het ook niet meer…

Sjoerd, (URL) - 25-12-’11 19:05
Di Mario

Ik kan me voorstellen dat je niet altijd mee wilt doen met de jeugd. Soms is dat gewoon zo. Maar je hebt het deze keer mooi opgelost moet ik zeggen.

Love As Always
Di Mario

Di Mario, (E-mail ) (URL) - 25-12-’11 19:14
Annemarie

Ik kan me dat wel voorstellen dat het steeds lastiger wordt..
Mooi opgelost deze keer!
Ik hoop dat je de kerstdagen goed bent doorgekomen?

Annemarie, (E-mail ) (URL) - 25-12-’11 23:56
Renesmurf

Ik kan het me helemaal voorstellen.

Ik heb totaal niks met kerst.

Oke, twee weekjes vrij, lekker genieten, dat wel.

Maar al dat gewens naar elkaar toe, nee.

Renesmurf, (URL) - 26-12-’11 00:20
Bertie

Jeetje, wat moeilijk zal dit zijn geweest. Ik weet niet of het alleen met leeftijd te maken heeft Hanscke, als een van de jongeren in een dergelijke situatie zou zitten was het ook voor hem/haar ook lastig.
Hoe dan ook, je hebt het professioneel afgehandeld.

Bertie, (URL) - 27-12-’11 10:24
nans

Je linkje was uit mijn blog verdwenen, dus moest even flink wat stukjes bijlezen….
Kan me voorstellen dat je niet in een jolige bui was in de klas. T is jammer dat het net verkeerd getimed was.
Sterkte! Hopelijk tank je bij in de vakantie. Kan me ook wel voorstellen dat je na al die jaren toe bent aan iets anders/andere fase.

grtzz

nans, (E-mail ) (URL) - 27-12-’11 20:05
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam in reacties te voorkomen moet de volgende vraag beantwoord worden Hoe heet mijn hond? :Hessel
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.