VIER DAGEN FEEST

ALGEMEEN


Wat een belevenis, De Nijmeegse Vierdaagse, het was in allerlei opzichten één groot feest. Het is moeilijk om al die indrukken in één blogje samen te vatten en dat ga ik dus ook niet doen. Het eerste blog is een globale de indruk van het geheel en daarna zal ik elke dag in een blogje proberen te vatten. 

Ik heb het dus gehaald, zoals dat heet. Na achttien jaar heb ik voor de achtste keer deze tocht gelopen. Dat had ik een aantal jaren geleden nooit kunnen denken toen ik zoveel problemen met mijn voeten had. Dit had ik toen echt nooit durven dromen.

Een paar dagen voorafgaand aan dit gebeuren schoot weer heel even die vlammende pijn door mijn voet en mijn eerste gedachte was: het zal toch niet... Gelukkig trok de pijn weg en ik kon mijn angst die hierdoor ontstond wat opzij zetten, maar de volgende dag, de maandag, was ik bij het ophalen van de startkaarten er nog steeds niet helemaal van overtuigd dat alles goed zou gaan.

Ik was behoorlijk nerveus, mede omdat er in achttien jaar best wel veel veranderd was. Het hele gebeuren rond start en finish vond niet meer plaats bij De Vereeniging (de schouwburg) maar op De Wedren. Ik keek mijn ogen uit. Het was zo groots geworden! Vroeger was het echt zoeken naar een plekje om na de finish nog een biertje te kunnen drinken. Nu stonden net zoals bij de bierfeesten in Duitsland rijen met aaneen geschakelde picknicktafels en banken met daarboven parasols om enige bescherming tegen de zon te bieden. 

Was er verder nog meer veranderd in die afgelopen jaren? Ja en nee. De eindeloze stoet van mensen die allemaal hetzelfde doel hebben was nog hetzelfde. Wel wordt er door de wandelaars zelf nog amper gezongen of muziek gemaakt. Dat is overgenomen door het publiek langs de kant van de weg. Het aantal militaire orkesten, andere orkestjes en muziekgroepjes waren sterk toegenomen, iets waar ik heel veel van genoten heb, maar er waren ook veel, heel veel grote boxen met dreunende bassen op bijna de gehele route, al dan niet met goedbedoelende dj's met bijna identieke teksten zoals: Steek die handjes in de lucht".  

Vooral binnen de bebouwde kom van de diverse stadjes en dorpen was het één groot feest, nog veel meer dan in mijn herinnering. Maar, en dat was ook een verandering, alle dorpen waren intussentijd wel veel groter geworden door uitbreiding van de bebouwing, waardoor het feestgedruis ook veel langer was. Dit keer heb ik me echt kunnen overgeven aan dat feesten. Als het op een bepaald moment als eens even heel druk was op de route, irriteerde mij dat niet meer zoals in de jaren van weleer. Ik hoefde immers maar dertig en geen vijftig of veertig. Daardoor was er voor mij veel meer ruimte om te genieten.  

En dat heb ik gedaan, genoten met volle teugen. Niet zozeer van de natuur, want daar maak je met zo'n massaal gebeuren niet zoveel van mee, dan kun je beter met zijn tweeën gaan wandelen. Maar ik heb echt genoten van het samenspel tussen wandelaars en publiek, van die interactie met elkaar, want met elkaar hebben we dit tot een groot spektakel kunnen maken. Zonder wandelaars is er geen publiek en zonder publiek krijg je niet deze unieke sfeer. En een ieder mag er van vinden wat ie wil, maar ik vind het een groots gebeuren en ik ben heel blij dat dit, ook in deze tijd, nog plaats kan vinden.

En ik ben zo blij dat ik dit alles weer mee kon maken. Ik wilde dit hele gebeuren zien als een feestje wat ik wilde vieren omdat ik zo blij ben dat ik weer zo goed kan lopen en het is een feest geworden. In alle opzichten!

                                                             klik

2017-07/vierdagenp.jpg

hanscke | Zondag 23 Juli 2017 - 2:40 pm | | Standaard | Zeven reacties

LEEFTIJD


 In de afgelopen periode is het begrip "leeftijd" nogal eens aan de orde geweest. In onze vakantie kwamen we natuurlijk heel veel leeftijdsgenoten tegen. Logisch, want alleen mensen die geen verplichtingen meer hebben kunnen met vakantie gaan wanneer zij dat willen, of het zijn mensen die niet op de één of andere wijze met het fenomeen schoolvakanties te maken hebben. 

Afijn, wij troffen in de vakantie dus heel veel mensen van onze leeftijd of ouder. En dan blijkt leeftijd opeens relatief te zijn. In de eerste week van onze vakantie hebben we een keer heel spontaan met verschillende campingburen om ons heen gebarbecued. Was heel gezellig en omdat de gesprekken bij dit gebeuren lekker over koetjes en kalfjes gaan, is de leeftijd altijd wel een dankbaar gespreksonderwerp. Ik bleek met mijn 66 jaar de jongste te zijn. Volgens anderen, sommigen waren de 75 al gepasseerd, was ik nog maar een jonkie en kwam ik pas kijken in pensionadoland. Heer lijk om zoiets te horen!

Ook de leeftijd van de caravan wil dan nog wel eens ter sprake komen. Onze caravan is al weer 15 jaar oud en hier en daar begint zich toch een licht verval af te tekenen. Ik kan mij nauwelijks voorstellen dat we dat ding al weer 15 jaar hebben, ik zou eerder denken aan een jaar of zes, zeven, maar nee het is echt al weer 15 jaar. 

En dan past de uitspraak: je bent zo oud als je je voeltt natuurlijk ook in dit blogje. Het heeft mij nooit aangesproken omdat ik mij er niets bij kon voorstellen. Hoe moet je je dan voelen als je dertig bent, of vijftig? Dat weet je pas als je zo oud bent. 

Zo langzamerhand begin ik nu toch echt wel te voelen dat de jaren gaan tellen en dat is compleet nieuw voor mij. Komende week ga ik na 18 jaar de Nijmeegse Vierdaagse weer lopen en ik ben eigenlijk maar wat blij dat ik gezien mijn leeftijd, dit keer maar dertig kilometer per dag hoef te lopen en geen veertig of zelfs vijftig, wat ik ook twee keer gedaan heb. Ik weet eerlijk gezegd niet of ik dat nog zou kunnen, maar daar heb ik ook niet voor getraind, want voor vier keer vijftig kilometer per dag is er wel meer voor nodig dan dat wat ik nu gelopen heb. 

Mijn beertje laat ik thuis. Die is veel te oud, al 65 jaar, om mee te gaan. Niet dat ik dat ooit gedaan heb hoor, maar op de antiekmarkt in Angers zag ik ook zo'n oud exemplaar zitten en dat bracht mij er toe om dit blogje met deze foto's te illustreren. 

Ik weet dat het moeilijk is, om de vele indrukken, die ik op zo'n vierdaagse opdoe, in woorden te vangen, maar ik ga mijn best doen als ik weer terug ben. En ik zal zeker een paar foto's maken die hopenlijk de sfeer dan weer zullen geven. 

2017-07/beerp.jpg

                                klik

hanscke | Zondag 16 Juli 2017 - 1:55 pm | | Standaard | Zeven reacties

TERUGZIEN


Vooruitzien en terugblikken met daar tussenin de werkelijkheid, mooier kan ik het niet omschrijven. Voorafgaande aan het op vakantie gaan, kan ik  helemaal opgaan in het mij verheugen dàt ik op vakantie ga. Zo nu en dan zoek ik op de computer dan alvast plaatjes op van de omgeving waar we heen zullen gaan. Verlekkerd kan ik dan naar òf een kasteel, òf naar een mooie natuurfoto òf naar iets anders kijken wat verband houdt met de streek waar we naar toe gaan. 

De werkleijkheid, de vakantie zelf, geeft mij veel. Ik kan heel intens genieten van alles wat ik zie, maar ook van wat ik doe. Niets doen is er bij mij niet bij. Altijd bezig, en ook als we even "niets" doen heb ik nog genoeg te doen door te zien, te kijken, waarnemen van wat er om mij heen gebeurt en het registreren van gebeurtenissen. Maar ook de dagelijkse routine dingen zoals opstaan, douchen, ontbijt klaar maken, ik vind het allemaal even leuk om te doen.  's Morgens buiten ontbijten met een vers croissantje en stokbrood wat nog zo lekker knapperig vers is vind ik iedere dag weer een feestje, maar dat geldt ook voor het vijf uur gevoel. Meestal zijn we rond die tijd weer terug bij de caravan en wat is er dan lekkerder om òf een heerlijk koel biertje te nuttigen of, als het iets minder warm is, een lekker glas rosé. En ondertussen heerst er één en al bedrijvigheid op de camping van mensen die net zijn aangekomen en zich, vaak voor één nachtje, gaan installeren. 

Eenmaal weer thuis, kan ik dit soort dingen echt even missen. Nee, niet in de eerste dagen, want dan heb ik het druk genoeg met de was, het opruimen van allerlei spullen en de tuin weer op orde maken. Wanneer dat allemaal weer klaar is, kan ik echt gaan genieten van het terugblikken op de afgelopen weken. Ik plaats dan de foto's op de computer, ik schift de folders die ik her en der heb opgedaan en ik probeer in gedachten even terug te gaan naar de dag van, bijvoorbeeld de dinsdag, van de vorige week, van die week daarvoor en van de eerste week. Zo probeer ik mijn herinneringen en mijn ervaringen wat vast te zetten en een plekje te geven. 

Wat ik de eerste dagen een beetje mis zijn niet de croissantjes en het stokbrood, dat heb ik dan wel genoeg gehad, maar wel het vijfuur drankje, maar ook dat ebt na een paar dagen wel weg en ben ik weer reuze tevreden met mijn kop thee rond drie uur. 

Kortom ik ben weer thuis, al is het dit keer maar voor even, want het vierdaagse evenement van Nijmegen staat al aan de deur te rammelen. 

2017-07/terugblikp.jpg

                              klik

hanscke | Dinsdag 11 Juli 2017 - 9:56 pm | | Standaard | Vijf reacties

LOIRZIEN CINQUE


De laatste dag, daarna de thuisreis en dan behoort deze vakantie ook alweer tot het verleden. Natuurlijk is niet alles zo verlopen zoals ik het vooraf in mijn fantasie voor mij zag. Soms is mijn fantasie iets te groot.

Neem de wandeltocht van gisteren. Op het kaartje zou de helft van de tocht langs de Loire gaan. In mijn gedachten zouden we kilometers over het zand langs het water lopen vergelijkbaar met het lopen langs zee, met een lekker fris windje en het het uitzicht op, net als bij Montjean,  de ook hooggelegen kerk van  St. Florent le Vieil. 

Het zou weer warm worden, dus waren we vroeg opgestaan. Tot een uur of één is het nog niet zo warm en is het wandelen nog goed te doen. Ik had de tocht zo gepland,dat het gedeelte, langs de Loire, in het tweede gedeelte van wandeltocht zou vallen, dus na énen. Lekker koel met een windje, zo was mijn gedachte. Groot was mijn teleurstelling, toen bleek dat het paadje wel langs de Loire liep, maar afgeschermd was door struikgewas en geboomte. Helemaal geen lekker fris windje. Een bloedheet smal pad, (niet het pad van de foto) met links struiken die het zicht op de rivier ontnamen en de verfrissende wind en rechts korenvelden een paar weilanden en maisvelden. Afijn, we zijn het  7 km lange pad in de hitte wel doorgekomen, maar leuk was anders. Ondertussen moest ik wel lachen om mijn eigen fantasieën die ik had toen ik deze tocht op het kaartje zag.

En zo zijn er natuurlijk wel meer dingen anders gegaan dan ik gedacht had, maar over het algemeen heb ik het prima naar de zin gehad. Veel moois gezien.Het oude gedeelte van Le Mans  was erg mooi, maar ook Angers was mooi om te zien.  De Loire heb ik weer erg mooi gevonden, maar ook van de lieflijke omgeving van de Loir zonder e en de Sarthe heb ik erg genoten.

Wat dan ook weer heel anders gegaan is dan ik gedacht had, is, dat ik veel meer zou lezen, breien, haken en webloggen. Daar is niet zo veel van terecht gekomen, daarvoor zijn de dagen veel te kort. Wat mij betreft zouden die hier wel 28 uren mogen duren ...

Maar goed, niet getreurd, breien en haken kan ik thuis ook doen, net als lezen. Ik bedoel maar... Ik ga echt weer met een tevreden gevoel naar huis. Het is weer mooi geweest

                                       klik voor de onderste foto

2017-07/vijfp.jpg

hanscke | Woensdag 05 Juli 2017 - 11:11 am | | Standaard | Vijf reacties

LOIRZIEN QUATRE


In onze vakantie willen we ook altijd een grote stad bezoeken en dit jaar stond onder andere de stad Le Mans op het programma. Het oude gedeelte van de stad is echt heel pittoreske en kan alleen per voet verkend worden. Wat heb ik genoten. We waren er ruim voor het middaguur, het was niet te warm en we we zijn op ons gemak alle nauwe straatjes doorgelopen zonder eerst van te voren bij een Toerist Informatie aan te gaan. Achteraf gezien was dat ook helemaal niet nodig, alles wees zich vanzelf en gelukkig maar dat ik niet eerst op zoek gegaan ben, want dat lag nog een aardig eindje uit de richting, terwijl we vanuit de parkeergarage bijna direct het oude gedeelte inwandelden.

Hoewel het een behoorlijke grote stad is, was het beslist niet moeilijk om naar het centrum te rijden zo vertelden we 's avonds aan de buren. Dit keer hadden we op de camping nog al wat contact met de buren. Dat kwam mede door de opstelling. We stonden in een groepje van vier en het klikte nog al tussen iedereen. We hebben zelfs een keer met elkaar gegeten en toch respecteerden we elkaars privacy.Gewoon heel plezierig. 

Mede hierdoor vond ik het dit keer wat moeilijk om het besluit te nemen om verder te gaan, maar P. en ik waren het er samen over eens dat het tijd was om te vertrekken.

In Montjean-sur-Loire aangekomen, nu dus wel de e erachter, heb ik totaal geen spijt. Het is hier echt heel wonderschoon, een lust voor het oog. En hoewel ook deze streek nogal gericht is op het fietsen langs de Loire zijn hier ook voldoende mogelijkheden om wandeltochten te maken. Ik heb zomaar en voorraadje van zes rondwandelingen in de buurt meegekregen van de Toerist Informatie. Deze keer zijn ze gratis. Dus we kunnen vooruit. Prachtige vergezichten over de Loire, wat inhoudt, dat wij wel wat meer moeten klimmen. Alleen moet het weer nu wat opknappen, want momenteel hebben we nogal last van onweersbuien. Dat is even leuk, maar het verveelt gauw

De brug over de Loire

2017-06/monjean.jpg

                                                klik


hanscke | Woensdag 28 Juni 2017 - 10:31 pm | | Standaard | Vijf reacties

LOIRZIEN TROIS


Le vélo ne peut pas être réparé. Giant n'a pas donné une response. Fietsen kan dus niet meer helaas. Maar gelukkig is het niet meer zo warm en kunnen we weer uit de voeten met het maken van wandeltochten. Bij de Toerist Informatie heb ik een mapje gekocht met tien wandeltochten in de omgeving. De employé verontschuldigde zich dat ik moest betalen, want voor de fiets zijn alle tochten gratis. Al lopend begin ik iets van het dal van de Loir zonder e te begrijpen.

Natuurlijk heb ik de afgelopen dagen ook wel het één en ander van de omgeving gezien. We zijn tijdens de extreem warme dagen naar Sablé-sur-Sarthe gereden. Daar liep ik zo maar tegen het winkeltje van de zandkoekjes aan, La Sablésienne, genoemd in Capitool Reisgidsen Loire.

Ook het kasteel van Le Lude was heel aardig om te zien. Mooi, maar niet zo mooi als het kasteel van Chambord. Dat geldt ook voor de tuin. leuk, maar niet zo indrukwekkend als de tuin van VIllandrey.

Maar goed, het hele warme weer is voorbij en we kunnen dus weer wandelen. De laatste twee dagen hebben we een mooie tocht van 20 km per keer gemaakt. Pas dan ga ik ervaren wat het dal van de Loir zonder e te bieden heeft. Het is niet imposant, maar lieflijk en zeer afwisselend. het éne moment loopje langs de korenvelden, even later kom je door een stuk bos om daarna op een weggetje uit te komen tussen de boomgaarden met appel- en perenbomen,

Echt een mooi stukje Frankrijk om dit te ontdekken.

 

nog een foto

2017-06/sablep_1.jpg

hanscke | Zaterdag 24 Juni 2017 - 10:01 pm | | Standaard | Vier reacties

LOIRZIEN DEUX


Vanmorgen de start gemaakt van de derde dag op rij met temperaturen boven de 35 graden. We staan dan vroeg op om het in ieder geval 's morgens nog even wat comfortabel te hebben. Ik geniet dan van de rust die er nog heerst en zie vanuit mijn ooghoeken hoe heel langzaam de camping weer tot leven komt.

's Avonds zijn wij meestal ook weer de laatsten die de lichten doven en het deurtje sluiten. Vooralals het zo warm geweest is, zit het nog zo lekker in het donker op een stilgeworden camping. 

Vandaag is P.voor de tweede maal op pad om te zien of de fiets gerepareerd kan worden en hij belde zojuist, we krijgen vandaag per e-mail bericht of de giantfabriek  op tijd nieuwe onderdelen kan sturen.

Met die bezoeken aan de e-bikedealer of zo u wilt, de fietsenmaker, wordt het te laat op de dag om nog met een wandeltocht te starten. Er blijft dan niet veel anders over dan verkoeling te zoeken in het meer op 2km afstand. En o wonder, de jongens mogen daar mee het water in. Er staat tenminste nergens een bordje dat het verboden is.  En zo vermaken we ons toch ondanks het hele warme weer.

Ik hoop wel dat in de loop van de week het weer gaat veranderen, zodat we ook andere dingen kunnen gaan doen, want één dag zwemmen is aardig, een tweede dag wil ook nog wel, maar dan heb ik het wel gezien. Hoe kan een mens veranderen, want in de eerste jaren dat we naar Frankrijk gingen, toen de kinderen nog klein waren, was ik helemaal gelukkig als het mooi weer was en we naar een meertje konden om daar te zwemmen. Hele dagen konden we daar mee vullen.

Om niet te blijven hangen in de nostalgie van vroeger geef ik mijn gedachten de ruimte. Heel vaag begint er zich een onderwerp af te tekenen wat ik kan gebruiken bij het schrijven van een kort (of langer) verhaal. Inspiratie heet dat geloof ik.  

2017-06/zwemp.jpg

                          klik

hanscke | Dinsdag 20 Juni 2017 - 10:11 am | | Standaard | Zes reacties

LOIRZIEN


Na thuis heel druk geweest te zijn met van alles en nog wat, is de tijd nu aangebroken, dat ik even helemaal niets meer hoef. Ik ben namelijk met vakantie. We zijn in La Flèche aan de Loir zonder e neergestreken. Ik heb deze vakantie niet echt grondig voorbereid, maar wel goed genoeg om er mee uit de voeten te kunnen.

Deze winter stond er in een bijlage van de krant een artikel over de Loir. Het zou een mooi en lieflijk gebied zijn, zeker de moeite waard om te bezoeken, zodoende....

Gisteren zijn we na een voorspoedige reis goed aangekomen en hebben we ons hier gesetteld. Het is de bedoeling dat we hier een week blijven, om daarna onze tocht langsde echte Loire te vervolgen om aan het eind van de vakantie daar waar de Loire in de Atlantische Oceaan uitmondt, uit te komen.

Of we hier echt een week blijven hangt af van vele factoren. Hier zou heel goed gefietst kunnen worden, maar tot nog toe heb ik nog maar twee fietstochten kunnen ontdekken. Morgen is de Tourist Informaite open, misschien hebben ze daar meer informatie voor ons. Maar dan nog, we hebben  vandaag al één fietstocht van 30 km gedaan. Het was een prachtige tocht, net niet te heet, maar....

terug bij het startpunt, op weg naar de camping begon de fiets van P. wel een heel apart indringend geluid te geven. Wij vrezen dat de motor van deze e-bike het heeft begeven. Morgen is het maandag en dan gaan we op zoek naar een reperateur.

Maar als de fiets gemaakt kan worden is het nog maar de vraag of er gefietst kan worden. Er wordt namelijk gewaarschuwd voor extreme hitte; 35 graden plus. Van wandelen komt er dan ook niets terecht.

Eén gelukje, we hebben wel een schaduwrijk plekje op de camping. We zien dus wel hoe de vakantie gaat verlopen. Een beetje lui zijn vind ik dit jaar denk ik helemaal niet zo erg.

2017-06/loir1.jpg

hanscke | Zondag 18 Juni 2017 - 9:47 pm | | Standaard | Zes reacties