LOIRZIEN TROIS


Le vélo ne peut pas être réparé. Giant n'a pas donné une response. Fietsen kan dus niet meer helaas. Maar gelukkig is het niet meer zo warm en kunnen we weer uit de voeten met het maken van wandeltochten. Bij de Toerist Informatie heb ik een mapje gekocht met tien wandeltochten in de omgeving. De employé verontschuldigde zich dat ik moest betalen, want voor de fiets zijn alle tochten gratis. Al lopend begin ik iets van het dal van de Loir zonder e te begrijpen.

Natuurlijk heb ik de afgelopen dagen ook wel het één en ander van de omgeving gezien. We zijn tijdens de extreem warme dagen naar Sablé-sur-Sarthe gereden. Daar liep ik zo maar tegen het winkeltje van de zandkoekjes aan, La Sablésienne, genoemd in Capitool Reisgidsen Loire.

Ook het kasteel van Le Lude was heel aardig om te zien. Mooi, maar niet zo mooi als het kasteel van Chambord. Dat geldt ook voor de tuin. leuk, maar niet zo indrukwekkend als de tuin van VIllandrey.

Maar goed, het hele warme weer is voorbij en we kunnen dus weer wandelen. De laatste twee dagen hebben we een mooie tocht van 20 km per keer gemaakt. Pas dan ga ik ervaren wat het dal van de Loir zonder e te bieden heeft. Het is niet imposant, maar lieflijk en zeer afwisselend. het éne moment loopje langs de korenvelden, even later kom je door een stuk bos om daarna op een weggetje uit te komen tussen de boomgaarden met appel- en perenbomen,

Echt een mooi stukje Frankrijk om dit te ontdekken.

 

nog een foto

2017-06/sablep_1.jpg

hanscke | Zaterdag 24 Juni 2017 - 10:01 pm | | Standaard | Vier reacties

LOIRZIEN TROIS


Le vélo ne peut pas être réparé. Giant n'a pas donné une response. Fietsen kan dus niet meer helaas. Maar gelukkig is het niet meer zo warm en kunnen we weer uit de voeten met het maken van wandeltochten. Bij de Toerist Informatie heb ik een mapje gekocht met tien wandeltochten in de omgeving. De employé verontschuldigde zich dat ik moest betalen, want voor de fiets zijn alle tochten gratis. Al lopend begin ik iets van het dal van de Loir zonder e te begrijpen.

Natuurlijk heb ik de afgelopen dagen ook wel het één en ander van de omgeving gezien. We zijn tijdens de extreem warme dagen naar Sablé-sur-Sarthe gereden. Daar liep ik zo maar tegen het winkeltje van de zandkoekjes aan, La Sablésienne, genoemd in Capitool Reisgidsen Loire.

Ook het kasteel van Le Lude was heel aardig om te zien. Mooi, maar niet zo mooi als het kasteel van Chambord. Dat geldt ook voor de tuin. leuk, maar niet zo indrukwekkend als de tuin van VIllandrey.

Maar goed, het hele warme weer is voorbij en we kunnen dus weer wandelen. De laatste twee dagen hebben we een mooie tocht van 20 km per keer gemaakt. Pas dan ga ik ervaren wat het dal van de Loir zonder e te bieden heeft. Het is niet imposant, maar lieflijk en zeer afwisselend. het éne moment loopje langs de korenvelden, even later kom je door een stuk bos om daarna op een weggetje uit te komen tussen de boomgaarden met appel- en perenbomen,

Echt een mooi stukje Frankrijk om dit te ontdekken.

 

nog een foto

2017-06/sablep_1.jpg

hanscke | Zaterdag 24 Juni 2017 - 9:38 pm | | Standaard | Geen reacties

LOIRZIEN DEUX


Vanmorgen de start gemaakt van de derde dag op rij met temperaturen boven de 35 graden. We staan dan vroeg op om het in ieder geval 's morgens nog even wat comfortabel te hebben. Ik geniet dan van de rust die er nog heerst en zie vanuit mijn ooghoeken hoe heel langzaam de camping weer tot leven komt.

's Avonds zijn wij meestal ook weer de laatsten die de lichten doven en het deurtje sluiten. Vooralals het zo warm geweest is, zit het nog zo lekker in het donker op een stilgeworden camping. 

Vandaag is P.voor de tweede maal op pad om te zien of de fiets gerepareerd kan worden en hij belde zojuist, we krijgen vandaag per e-mail bericht of de giantfabriek  op tijd nieuwe onderdelen kan sturen.

Met die bezoeken aan de e-bikedealer of zo u wilt, de fietsenmaker, wordt het te laat op de dag om nog met een wandeltocht te starten. Er blijft dan niet veel anders over dan verkoeling te zoeken in het meer op 2km afstand. En o wonder, de jongens mogen daar mee het water in. Er staat tenminste nergens een bordje dat het verboden is.  En zo vermaken we ons toch ondanks het hele warme weer.

Ik hoop wel dat in de loop van de week het weer gaat veranderen, zodat we ook andere dingen kunnen gaan doen, want één dag zwemmen is aardig, een tweede dag wil ook nog wel, maar dan heb ik het wel gezien. Hoe kan een mens veranderen, want in de eerste jaren dat we naar Frankrijk gingen, toen de kinderen nog klein waren, was ik helemaal gelukkig als het mooi weer was en we naar een meertje konden om daar te zwemmen. Hele dagen konden we daar mee vullen.

Om niet te blijven hangen in de nostalgie van vroeger geef ik mijn gedachten de ruimte. Heel vaag begint er zich een onderwerp af te tekenen wat ik kan gebruiken bij het schrijven van een kort (of langer) verhaal. Inspiratie heet dat geloof ik.  

2017-06/zwemp.jpg

                          klik

hanscke | Dinsdag 20 Juni 2017 - 10:11 am | | Standaard | Zes reacties

LOIRZIEN


Na thuis heel druk geweest te zijn met van alles en nog wat, is de tijd nu aangebroken, dat ik even helemaal niets meer hoef. Ik ben namelijk met vakantie. We zijn in La Flèche aan de Loir zonder e neergestreken. Ik heb deze vakantie niet echt grondig voorbereid, maar wel goed genoeg om er mee uit de voeten te kunnen.

Deze winter stond er in een bijlage van de krant een artikel over de Loir. Het zou een mooi en lieflijk gebied zijn, zeker de moeite waard om te bezoeken, zodoende....

Gisteren zijn we na een voorspoedige reis goed aangekomen en hebben we ons hier gesetteld. Het is de bedoeling dat we hier een week blijven, om daarna onze tocht langsde echte Loire te vervolgen om aan het eind van de vakantie daar waar de Loire in de Atlantische Oceaan uitmondt, uit te komen.

Of we hier echt een week blijven hangt af van vele factoren. Hier zou heel goed gefietst kunnen worden, maar tot nog toe heb ik nog maar twee fietstochten kunnen ontdekken. Morgen is de Tourist Informaite open, misschien hebben ze daar meer informatie voor ons. Maar dan nog, we hebben  vandaag al één fietstocht van 30 km gedaan. Het was een prachtige tocht, net niet te heet, maar....

terug bij het startpunt, op weg naar de camping begon de fiets van P. wel een heel apart indringend geluid te geven. Wij vrezen dat de motor van deze e-bike het heeft begeven. Morgen is het maandag en dan gaan we op zoek naar een reperateur.

Maar als de fiets gemaakt kan worden is het nog maar de vraag of er gefietst kan worden. Er wordt namelijk gewaarschuwd voor extreme hitte; 35 graden plus. Van wandelen komt er dan ook niets terecht.

Eén gelukje, we hebben wel een schaduwrijk plekje op de camping. We zien dus wel hoe de vakantie gaat verlopen. Een beetje lui zijn vind ik dit jaar denk ik helemaal niet zo erg.

2017-06/loir1.jpg

hanscke | Zondag 18 Juni 2017 - 9:47 pm | | Standaard | Zes reacties

DOORBIJTEND


 Liggend in de tandartsstoel wist ik het zeker, mijn eerstvolgend blog zou gaan over mijn gebit. Over mijn verdriet toen mijn boventanden en kiezen getrokken zijn, ruim veertig jaar geleden en er voor mij niets anders op zat dan tevreden zijn met een goed passend kunstgebit.

Maar de inleiding van mijn blogje zou ook moeten gaan over mijn vreugde en blijdschap toen er negen jaar geleden implantaten zijn aangebracht, waardoor ik nu tot mijn volle tevredenheid weer echte heuse vaste tanden en kiezen in mijn bovenkaak heb zitten. 

Maar het schrijven van dat blogje kwam er even niet van, want de reparatie cq het herstel van een kroon op een hoektand in mijn onderkaak is veel omvattender dan ik gedacht had. Ruim anderhalf uur is de beste man bezig geweest met één hoektand. Wat hij allemaal gedaan heeft weet ik niet, maar die anderhalf uur duurde veeeel langer dan de anderhalf uur die negen jaar geleden nodig was om zes implantaten aan te brengen. 

En in dat anderhalve uur heeft hij ook nog maar "slechts" voorbereidingen gedaan om later in de week in een sessie van al weer een uur, een gouden bolletje te kunnen plaatsen, waar volgende week dan weer een nieuwe tand over geplaatst zal gaan worden die het plaatje met een paar kiezen zodanig zal kunnen dragen waardoor de kaak niet gaat verzakken of slinken.

Toen de tandarts, die ik inmiddels al meer dan veertig jaar en al deze ingewikkelde verbouwingen in mijn mond heeft uitgevoerd, mij afgelopen maandag het gehele proces uitlegde, begreep ik er echt helemaal niets van. Vertrouwend dat het wel goed zou komen heb ik mij maar aan hem ovegegeven.

Nu er het één en ander gebeurd is, begin ik het een klein beetje te begrijpen wat het grote dilemma was. Ik had kunnen kiezen om ook in mijn onderkaak implantaten te laten aanbrengen, maar dan was het probleem met de kroon op de hoektand nog niet opgelost. Bovendien was het plaatsen van implantaten niet aanbevelenswaardig in combinatie met mijn medicatie tegen de osteoperose.

Ondertussen heeft de tandarts er ook nog voor gezorgd dat ik er in deze behandeltijd toonbaar blijf uitzien.  

En nu ik het een beetje begrijp, kan ik er ook woorden voor vinden en ben ik in staat om dit blogje te maken. Nog een weekje doorbijten en dan zit alles weer op zijn plaats. 

2017-06/vingerhoedskruid.jpg

                                     klik

hanscke | Maandag 05 Juni 2017 - 9:57 pm | | Standaard | Acht reacties

WEER MOOI


Heftig, de week die voorbij is. Op maandagmorgen wakker worden en dan horen dat er al weer een aanslag is gepleegd, dit keer in Manchester bij een concert van Ariana Grande met onder de bezoekers vele jonge meisjes, dan word ik even stil. Zo stil zelfs, waardoor het lijkt alsof ik geen woorden kan vinden voor dit afschuwelijks en misschien is dat ook wel zo.

Wat mij in deze afgelopen week wel  opviel, is dat de berichtgeving veel minder heftig was dan de eerste keren dat de wereld werd opgeschrikt door een aanslag die door terroristen werd opgeëist. Raakt men er wat aan gewend, was het dodenaantal niet hoog genoeg of was het tijdstip waarop dit gebeurde meer bepalend? De aanslag in de Bataclan in Parijs telde 130 doden en het deed Europa schudden op haar grondvesten. Bij de aanslag in Berlijn waren 12 doden te betreuren, maar dit was op een kerstmarkt en kerst is toch heel wel erg verbonden met vrede.  

Hoe het ook zij, het nieuws werd al heel snel weer in beslag genomen door de belangrijke voetbalwedstrijd, de UEFA finale van Ajax en Manchester. En aan het eind van deze week waren de tropische temperaturen die bereikt werden al weer hot nieuws. Tsja, het leven gaat door, ik weet het. Toch hoop ik niet dat wij al die aanslagen maar als gewoon gaan beschouwen. 

Donderdag, Hemelvaartsdag, was ik sinds jaren weer eens op de bloemenmarkt van Leeuwarden. Een vrij groot gebeuren. Terwijl ik 's avonds bezig was mijn aangekochte planten in de tuin te zetten, gingen mijn gedachten even terug naar al die aanslagen. Het zal je toch maar gebeuren, dat je denkt iets gezelligs te doen, en dat je daarbij het leven verliest of dat je zomaar ooggetuige bent van al dat vreselijks, iets wat op het netvlies gebrand blijft staan.

Gelukkig gebeuren er ook hele mooie dingen, ook al is het maar klein. Dit jaar had een koolmezenstelletje zich in één van de vogelhuisjes genesteld. Al voor wij met vakantie waren, werd er al druk gevoederd en toen wij na een week terug waren, werd er nog veel drukker en intensiever gevoederd. Wanneer zouden ze uitvliegen zo was onze vraag.

Gistermiddag, toen wij na een dertig kilometer lange trainingstocht vermoeid in onze tuin neerstreken, zag ik iets op de paal zitten. Het was een heel frommelig klein koolmeesje en hoe het daar terecht was gekomen weet ik niet. Ik heb er twee foto's van kunnen nemen. Toen ik wat dichterbij kwam, begon het wat te bewegen. Er werd wat met de vleugels geschud en opeens vloog het aarzelend een paar meter weg om in de gouden regen te landen. 

Naast die hele nare aanslagen, kan het leven dus ook heel mooi zijn, want reken maar dat ik genoten heb van de verschillende wandeltochten die we in de afgelopen tijd gemaakt hebben. De eerste foto heb ik een week geleden gemaakt tijdens een wandeltocht vanuit Leerdam. Het beeld van het lange pad met de vele wilgen vind ik mooi, maar evenzo de uitgestrekte verten met weilanden gevuld met boterbloemen en ander kleurig spul die we gisteren op onze wandeltocht in Zuidwest Friesland zagen, maken mij blij en gelukkig.   

               wilgenpaadje in de buurt van Leerdam

2017-05/wijdsp.jpg

                       klik

hanscke | Zondag 28 Mei 2017 - 2:10 pm | | Standaard | Acht reacties

JONG SPUL


Bloeiende fruitbomen zijn er niet meer, die tijd is, ondanks het koude voorjaar al voorbij, maar lopend op de dijk langs De Linge, tussen Leerdam en Gorinchem, valt er in deze tijd ook heel wat te beleven. Zo prachtig om te zien, al die verschilende watervogels met het jonge grut tussen zich in, drijvend op de Linge, de Lek, de Merwede en de kleinere kanalen en trekvaarten. Zo beleef ik dit jaar het voorjaar weer op een geheel andere wijze.

Een week in Nieuwland in de Alblasserwaard vliegt voorbij. Na eerst een paar dagen gewandeld te hebben, hebben we daarna, toen het wat warmer werd gefietst. De ene dag hebben we fietsend Gorinchem aangedaan en een dag  later zijn we bij Ameide met de pont overgestoken naar Schoonhoven. Het is toch heel bijzonder om iedere keer weer een heel ander stukje van Nederland te zien en te beleven. En wat een leuke stadjes zijn dat om even door heen te wandelen, want ook als we op de fiets zijn, we lopen door de oude stadskernen. Lopend zie je namelijk veel meer. 

Het glasmuseum in Leerdam stond ook op mijn verlanglijstje en daar zijn we heen gegaan toen het mooie weer al weer voorbij was, op zich prima getimed, want binnen bij de glasblazerij is het warm, erg warm, en daar moet je dus absoluut niet zijn als het buiten ook erg warm is.

En ja, soms moet je dan wel eens een klein ritje met de auto maken om ergens te komen waar je ook graag wilt wandelen. Kinderdijk lag net iets te ver weg om daar met de fiets heen te gaan. We hebben zelf een wandelroute van 15 km. samengesteld, omdat de bestaande route niet overal toegankelijk is voor honden. Toevallig hebben we het helemaal goed gedaan.Wij kwamen al lopend uit de richting van Oude Alblas en ja dan word je toch wel op een mooie manier verrast door al die molens.  

Ook al had ik er iets andere verwachtingen van, waarom weet ik niet, maar in eerste instantie viel het mij iets tegen, ik heb wel genoten en achteraf blijven die beelden van al die molens  op een rij wel hangen.

Kortom, het is weer een heerlijke week vakantie in eigen land, waar nogveel meer overte vertelen valt, maar dat doe ik wel weer eens als ik thuis ben. Het is nu met de hele oude laptop toch wel een beetje behelpen, maar behelpen hoort ook wel een beetje bij het campingleven, hoewel dat met een caravan wel meevalt. 

Zo liepen wij niets vermoedend naar de molens in Kinderdijk

2017-05/kinderdijk.jpg

                           klik

hanscke | Vrijdag 19 Mei 2017 - 9:15 pm | | Standaard | Vier reacties

DE MEISJES

Onvoorstelbaar. Ik loop nog dagelijks over de meisjes te prakkizeren. Nee, niet over de meisjes van Og3ne, zij redden het wel ondanks dat zij maar elfde (nog beter dan ik verwacht had) zijn geworden. Nee, ik doel op al die meisjes in Nigeria die door Boko Haram zijn ontvoerd en waarvan een deel vorige week weer vrijkwam. Ik vind het hele gebeuren onbegrijpelijk. Ik ben mij er wat in gaan verdiepen; voorzover dat gaat.

Ik ben begonnen om eerst maar eens wat meer van Nigeria te weten te komen en bij die oriëntatie schrik ik gewoon. Het blijkt dat er steden zijn zoals Laos die qua straatbeeld beslist niet verschillen van de wereldwaarmee ik bekend ben. Auto's, huizen, wolkenkrabbers, alles is er en je schijnt er ook gewoon met vakantie heen te kunnen gaan. 

Hoe is het dan mogelijk dat zo'n grote groep meisjes zomaar gevangen genomen kan worden en dat niemand er ook maar iets aan doet. Hoe kan het dat de inwoners van Nigeria die het wel goed hebben, die wel goed opgeleid zijn, in dure wijken in mooie huizen wonen,dit zo maar laten gebeuren? 

Ik begrijp het echt niet.

Net zo min dat ik het begrijp dat er verschillende meisjes in de buurt waar ik nu even met vakantie ben, in de Alblasserwaard, nog echt in donkere kleding, lees zwart of donkergrijs, maar vooral in rok naar school gaan. 

Het één Nigeria, heeft misschien niet zo heel veel met het ander Nieuwland en Streefkerk en omgeving, te maken, behalve, dat het wel met religie te maken heeft. Het is toch op zijn  minst vreemd als iemand 300 meter vanaf de camping een groot bord in de tuin heeft staan met een tekst, dat als men echte re- creatie wil, men zich tot Jezus moet richten en dat hij alleen rust kan geven. 

Iedereen mag van mij geloven zoals hij wil, maar om een ander onder druk te zetten om te moeten geloven is voor mij een grens die nooit overschreden mag worden. Van dat bord in de tuin gaat dan wel geen echte dreiging uit, maar ik vind het op zijn zachtst gezegd niet sympathiek. 

Voordat wat Boko Haram lijkt te doen, daarvoor heb ik helemaal geen woorden. Het blijft voor mij onbegrijpelijk  dat verschillen in religie zoveel leed kunnen berokkenen aan de mensheid. En misschien is dit wel een onsamenhangend blogje, is het appels met peren vergelijken, maar het is wel wat er vandaag al wandelend zo door mijn gedachten is gegaan.  

 de foto's geven een beeld van Laos


hanscke | Maandag 15 Mei 2017 - 9:33 pm | | Standaard | Zeven reacties